Rina Vuçetaj

Rina Vucetaj

Më në fund, ja ku jam: para kompjuterit duke menduar se nga të filloj. Është pak e çuditshme sepse, zakonisht kur përmenden librat në bisedat me miq ose me persona të tjerë, gjithmonë mundohem të gjej ndonjë menyrë për të zgjatur biseden, dhe pothuajse gjithmonë përfundoj duke u ndier me faj. “Pse?” do të thoni ju. Epo… ndihem fajtore sepse, pasi kthehem në shtepi, shumë shpesh kujtoj dy gjëra: vetën të entuziazmuar - duke folur pa fund dhe personin tjeter të merzitur nga entuziazmi im. Po rrefehem këtu, për herë të parë dhe më falni nese keni qënë ndonjëherë “viktimë”. E pranoj fajin por nuk premtoj se do të ndryshoj.


Nuk e di saktësisht se në cilin moment kam vendosur të ja dedikoj librit një pjesë të madhe të kohës time. E di që kjo dashuri mbase nuk do të kishte lindur nese nuk do e kisha pasur fatin të kem udhërrefyes. Pos nënës time, e cila do të jetë përjetësisht imazhi im i një nënë ideale dhe pika ku gjithmonë do të tentoj të arrijë në aspektin njerzor, sa herë flas për fëmijërinë me vjen në mendje edhe një grua tjetër: arsimtarja Shkurte. Sa shpesh na ndodhë të takojmë njerëz që e duan punën që bëjnë dhe që arrijnë ta bartin këtë dashuri tek të tjerët? Për më teper, nese këta persona janë mesimdhënës, rendësia e tyre dyfishohet. Rrallë mbase, por unë isha fatlume në këtë pike. Unë e kisha arsimtarën Shkurte, gruan të cilës do t’i jem përjetësisht mirënjohese për kujtimet e mira dhe dashurinë për fjalën e shkruar.


Pak rendesi ka kush jam unë. Në fund të fundit e di që unë dhe ti ngjasojmë shumë. Nese je këtu atëherë na bashkon dashuria për librin dhe mund të flasim gjërë e gjatë pa ndier që e kemi tepruar. Mund të thërrasim edhe të tjerë, ata që çuditen nga dashuria jonë e madhe dhe ndoshta, ku i dihet, do të arrijmë të zgjerojmë rrethin dhe të bëhemi ne arsyeja pse dikush miqsohet me librin. A ka më mire se të ja krijosh dikujt një mënyrë për të mos u ndier kurrë vetëm?!


“Një ditë lexova një liber dhe jeta ime ndryshoi” ka thënë dikush. “Të shohesh dikënd duke lexuar një liber që do, është sikur të të rekomandoj libri shoqërinë me atë person” ka shkruar dikush tjetër.
Ka shumë e shumë për të thënë. Ndaj unë dhe ti do të takohemi shpesh. Do e njoftojmë njëri-tjetrin në mënyrën më të mire: liber pas libri.


“Nëse ka ndonjë libër që do ta lexosh, por nuk është shkruar akoma, atëherë duhet ta shkruash ti.”
Toni Morrison

Kontakti

Për çdo vërejtje, sugjerim apo këshillë.

Kontakti

Pse Rinavucetaj?!

Nese e mesojmë sa pak ndryshojmë nga njëri tjetri, ndoshta do të fillojmë të duhemi më shumë. Kjo është arsyeja pse ekziston "Rinavucetaj". Ky është qellimi im.

NEWS LETTER